Doe mee aan de 19e Japan International MANGA Award!
Ben jij een gepassioneerde Manga tekenaar? Dit is jouw kans om internationaal erkend te worden! De Japan International MANGA Award nodigt jou uit om je beste werk in te sturen en kans te maken op prestigieuze prijzen, waaronder de Gold Award en Silver Award. Winnaars worden uitgenodigd voor een exclusieve ceremonie in Japan!
Waarom meedoen?
Internationale erkenning voor jouw talent.
Certificaten en trofeeën voor de winnaars.
Een reis naar Japan voor de Gold en Silver Award winnaars.
Wie kan meedoen?
Manga tekenaars van over de hele wereld.
Zowel gepubliceerde als ongepubliceerde werken zijn welkom.
Iedereen kent wel het verhaal over het ei van Columbus. Wie niet zeker is, leest best nog eens “de windmakers” van Suske en Wiske. Lambik doet het truukje nog eens over.
In 1503 is Columbus met 2 schepen gestrand in JamaĂŻca. Hij en zijn bemanning worden van eten voorzien door de plaatselijke bevolking. Maar na 6 maanden stopt de bevoorrading. Columbus heeft een almanak van Abraham Zacuto aan boord waarin de datum en tijd van een komende maaneclips werd voorspeld. Met die datum en tijd in gedachten maakt hij een afspraak met de plaatselijke leider en vertelt hem dat zijn God kwaad is op de Jamaicanen omdat ze hem en zijn bemanning niet meer van eten voorzien. En zijn God zal de maan voorzien van een teken van zijn toorn.
De datum en tijd van de voorziene maaneclips naderen en de maan verschijnt inderdaad bloedrood aan de hemel. De plaatselijke bevolking is met paniek geslagen en komt overladen met voedsel naar de schepen gelopen, smekend om hun God te vragen te stoppen met die bloedrode maan.
Columbus trekt zich in zijn hut aan boord terug, zogenaamd om te bidden, maar in feite heeft hij een zandloper bij om de duur van de maaneclips te meten. Even voor het einde komt Columbus terug en vertelt de JamaĂŻcanen dat zijn God hen vergeven heeft. En inderdaad na een aantal minuten heeft de maan haar gewone kleur weer.
Professor Zonnebloem wordt ontvoerd in “de zeven kristallen bollen”, het album dat voorafgaat aan “de zonnetempel”. Als Kuifje op het einde van het album generaal Alcazar in de haven terug ziet, komt hij te weten dat de metgezel van Alcazar niet Chiquito heet maar Rupac Inca Huaco en hij is een Quichua indiaan.
In “de zonnetempel” hijst de vrachtboot “Pachacamac” de vlag van besmettelijke ziekte en de dokter laat de boot in quarantaine plaatsen. Maar Kuifje is op zijn hoede en vraagt of de dokter niet toevallig een Quichua indiaan is.
Kuifje moet geregeld voor zijn leven vrezen want de Quichua zijn geen tegenstander die je mag onderschatten. Als hij ’s nachts aan boord van het vrachtschip “Pachacamac” klautert waar hij Zonnebloem aantreft, wordt hij betrapt door Chiquito. En als Kuifje en de kapitein de trein nemen, krijgt een spoorbeambte de opdracht om hun wagon te saboteren. De tegenstanders van Kuifje zijn geen ingebeeld volk zoals de Syldaviërs en de Borduriërs. De Quichua verwijzen naar een echt bestaand volk.
De Quichua zijn een indianenvolk dat vooral voorkomt in Peru (5,1 miljoen) en BoliviĂ« (1,8 miljoen). De oorspronkelijke Quichua moeten waarschijnlijk gezocht worden in Qhiswa (‘warme vallei’) ten zuiden van de stad Cuzco in Peru. Zij waren een van de eerste volkeren die door de Inca’s (hun buren) werden ingelijfd. Sinds 1969 is Qichua de tweede officiĂ«le taal van Peru. De keuken van de Qichua indianen bestaat onder meer uit aardappelen (allerlei variĂ«teiten) en lama en alpaca vlees. Ze gebruiken ook kinine, uit de kina plant, als geneesmiddel tegen malaria.
Ze kennen ook coca bladeren als geneesmiddel tegen de bergziekte. Wanneer het wordt gekauwd, werkt coca als een mild stimulerend middel en onderdrukt het honger, dorst, pijn en vermoeidheid; het wordt ook gebruikt om hoogteziekte te verlichten. Cocabladeren worden gekauwd tijdens werkzaamheden op het land en tijdens pauzes bij bouwprojecten in de provincies Quechua. Cocabladeren zijn de grondstof waaruit cocaïne, een van de historisch belangrijkste exportproducten van Peru, chemisch wordt gewonnen. In de versie van het weekblad Kuifje is er een scène die later geschrapt is. Hierin zien we dat de kapitein ten prooi valt aan bergziekte en er weer bovenop geraakt dankzij de coca bladeren die Zorrino hem aanraden.
De relatie tussen Kuifje en de Quichua evolueert. Waar ze eerst nog tegenstanders zijn, groeit er daarna respect. Dat is te danken aan de tussenkomst van Kuifje als een jonge Quichua indiaan, Zorrino, door twee mannen wordt gepest. En die goeie daad blijft niet onopgemerkt bij de spion die de hele tijd Kuifje en de kapitein achtervolgt.
Als Kuifje, de kapitein en Zorrino onverwacht de grote zaal binnenvallen, vraagt die spion, die ook hogepriester blijkt te zijn, eerst nog genade voor de invallers omwille van de edelmoedigheid van Kuifje naar Zorrino.
Maar het verdict is ongenadig en de brandstapel wacht op onze helden alvorens er een laatste onverwachte gebeurtenis ingrijpt. En daar speelt de zon een hoofdrol in. Maar niet zoals de Quichua het hadden verwacht. Kuifje neemt van hen de regie over…
In ”de zonnetempel” is het dus de lama die centraal staat in de running gag. En het begint al vroeg in het verhaal, als Kuifje en Haddock in de havenstad Callao wachten op het schip waarvan ze vermoeden dat Zonnebloem aan boord is. Haddock voelt zich optimistisch en geniet volop van de “couleur locale”. Tot hij de lama ontmoet. En dan loopt het mis.
In een tweede scène merkt Haddock tot zijn ontzetting dat Zorrino lama’s wil gebruiken als lastdieren. En dan wil hij de lama duidelijk maken wie de baas is. Maar ook dat loopt slecht af voor de kapitein.
En Haddock blijft pech hebben met de lama’s. Als hij tot zijn vreugde ziet dat Kuifje zijn belager net op tijd kan afslaan, is Haddock wat te enthousiast en te dicht bij de lama. En natuurlijk volgt alweer de afstraffing.
Als je erop let, is het vooral kapitein Haddock die onaangename of verrassende ontmoetingen heeft met de plaatselijke fauna en flora. Zo rolt Haddock in een cactus als hij uit de trein springt. Hij wordt geplaagd door een hagedis tussen zijn schouderbladen als de Indianen hem gekneveld hebben.
De kapitein heeft ook enkele onaangename ontmoetingen met grotere dieren, zoals een beer, een tapir en een miereneter.
Af en toe is er regelrecht gevaar als ze te maken hebben met een grote wurgslang of krokodillen.
Het hoogtepunt uit “de zonnetempel” is wel de scène waarin Bobbie door een condor wordt ontvoerd en naar zijn nest wordt meegenomen. Kuifje klimt de berg op om Bobbie terug te halen, maar wordt dan door de condor aangevallen als hij met Bobbie weer langs het touw wil afdalen. Kuifje ziet er niets anders op dan de poten van de condor vast te grijpen en zo terug naar beneden af te dalen. Die scène kwam trouwens ook voor in de musical “de zonnetempel” omdat die veel pakkender is dan de andere kleinere scènes met dieren.
Het is in deze bergachtige omgeving dat een aanslag op Kuifje en de kapitein plaatsvindt. Hun wagon wordt voorzien van een bordje “gereserveerd” zodat er geen andere passagiers opstappen. En als de trein aan zijn lastige klim bezig is, valt de laatste wagon af en begint aan zijn noodgedwongen afdeling. De kapitein sprint als eerste uit de wagon, maar net op het moment dat Kuifje wil springen, merkt hij dat Bobbie er niet is. Hij zoekt de wagon af, en merkt dat de snelheid veel te groot is geworden om nog te springen. De noodrem is gesaboteerd dus dat laatste redmiddel heeft hij ook niet meer. En dan waagt Kuifje de gevaarlijke sprong.
De afdaling van de wagon in de Andes en de sprong van Kuifje in de Peruaanse rivier zijn zo spannend getekend dat deze tekeningen werden uitgekozen als startpunt van de begingeneriek van de tekenfilmreeks gebaseerd op de avonturen van Kuifje.
Op de kaft van “de zonnetempel” prijken twee mummies. Het masker van deze mummies staat ook in het boek van Wiener.
Hieronder zie je een chullpa, een toren die opgericht wordt ter ere van een voornaam persoon die is overleden. Het is in zo’n chullpa dat Kuifje, kapitein Haddock en Zorrino overnachten. Na een nachtmerrie ontwaakt Kuifje en merkt dat hij alleen is.
Links zie je een vaas met de vorm van een mensenhoofd. Rechts zie je Kuifje die net zo’n vaas ziet, al denkt hij eerst dat hij oog in oog met een Peruaan staat.
Aan het begin van “de zonnetempel” bevinden Kuifje en kapitein Haddock zich in de Peruaanse havenstad Callao. Daar wachten ze op de aankomst van het Peruaanse vrachtschip “Pachacamac”. Ze vermoeden dat de ontvoerder professor Zonnebloem daar aan boord wordt gevangen gehouden. Samen met de detectives Jansen en Janssen wachten ze op de kade onder een stralende blauwe hemel.
Callao is gesticht in 1537, 2 jaar na de naburige stad Lima. De naam komt uit het Spaanse matrozenjargon en betekent “keienstrand”. De locatie zorgt ervoor dat de haven beschut is tegen de winden uit het zuiden dankzij het schiereiland La Punta. In het begin zorgde Callao vooral voor het transport van zilver uit de mijnen van Bolivië. In 1874 komt er een eerste dok. Maar de haven krijgt echt succes vanaf 1893 als er een spoorlijn van 176 km wordt aangelegd die de haven verbindt met de mijnen van La Oroya, waar koper, lood, zink, goud en zilver ontgonnen wordt.
Nog een taalkundig weetje : terwijl de Franstalige en Nederlandstalige versies van “de zeven kristallen bollen” het hebben over Callao, gebruikt de Spaanse versie “El Callao”.
Raskar Kapak betekent “hij die het vuur van de hemel ontketent”, vertelt professor Bergamot. En vlak erna begint er inderdaad een onweer. Dat is zo hevig dat een bolbliksem de villa van Bergamot binnendringt (zie kaft van het album) en na een korte wandeling inde woonkamer ontploft en de mummie doet verdwijnen. Enkel de juwelen van Raskar Kapak blijven achter.
Tijdens de nacht hebben Kuifje, de kapitein en Zonnebloem eenzelfde nachtmerrie. De mummie dringt langs het venster in hun kamer binnen en gooit een kristallen bol kapot. Als ze zijn wakker gerschrokken en van de eerste schrik bekomen, merken ze dat professor Bergamot het laatste slachtoffer is geworden van de vloek van Raskar Kapak. Net als de andere leden van de expeditie is hij in een lethargische slaap gezonken.
De scène van de mummie in Kuifje heeft mogelijk Jef Nys beïnvloed om Jommeke een gelijkaardige nachtmerrie te doen beleven in “de zonnemummie”.
gertcuppens 